سلام.من بارانم.مرسی که چشم های زیبات نوشته های من و دنبال میکنه
من سعی میکنم اینجا از دست نوشته های خودم بزارم شاید توهم خوشت اومد..اگه دوسداشتی یه قندپهلویی توهم مهمونم کن.
مست شدن هم چیز عجیبیست
البته نه همیشه با جرعه ای مِی
که گاهی با عسلی رنگ چشم هایش
هی نگاهش کنی و لایعقل شوی
هی نگاهش کنی و منگ و ملست شوی
ی جلو چشمانش را بگیری بادست که شاید کمتر هپروت را سیرکنی اما
دوباره صدم مکثی دلتنگ همان طعم عسل شوی
من نمیدانم طعم مستی با شاخه انگورها چه مزه ایست اما
میدانم عسلی چشم هایت قطعا دائم الخمرم کرد...
link